Bisan naglagom, talinishait gihapon
daw lansang ang bangkil sa anaconda
nga naglubog sa iyang dughan.
Nagnganga, andam syang motukob
sa mga tudlong mangahas pagkuhit
sa iyang panit. Matag buntag, magtindog
siya sa tunga sa dalan. Way sapot.
Gituyo aron makit-an ang anaconda
sa katawhan. Magkurog ang mga tawong
mosaylo kaniya. Labi na ang mga drayber
sa de pasaherong jeep nga obligadong
mopahagtok og sensilyo ngadto sa lata
nga iyang gihuptan. Ayog makatilaw
og bun-og! Sama siya kaabtik sa kilat. Kusgan
sama ni Samson. Ug way gikahadlokan.
Apan karong buntaga, human mitipon
ngadto sa mga panid sa kasaysayan ang kapitoan
ka berano, daw sa itlog siya napus-an.
Nahilis ang bus-ok niyang mga braso.
Natunaw, nahimong yatyat nga panit.
Ug ang anaconda wa maulaw pagpakita
sa iyang gidangatan: Nga siya karon
usa na ka wati nga nasaag sa iyang kalibotan.
[Napatik sa Bituon, A Literary Folio of Xavier University-Ateneo de Cagayan. Volume 1, 2008. Pahina 14]
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment